หวัดดียามเย็นทุกท่าน ความจริงข้าน้อยเพิ่งตื่นล่ะ =w=

พรุ่งนี้ก็เปิดเทอมแล้ว เบื่อจริงๆ หา? นอกเรื่องเหรอ? เออๆ เข้าเรื่องกันก็ได้

เมื่อวาน( 28 ต.ค. 50 ) เป็นวันเปิดคอร์สเรียนพิเศษสำหรับภาคเรียนที่ 2 เราไปเรียนคณิตกับฟิสิกส์ตั้งแต่ 13.00 - 18.10 น. พอเรียนเสร็จก็ไปซื้อของขวัญวันเกิดให้ท่านพ่อที่พารากอน เพราะเมื่อวานเป็นวันเกิดท่านพ่อด้วย แต่เราแกล้งทำเป็นลืม( หรือว่าลืมจริงๆวะ? )แล้วจะมาเซอร์ไพรส์ทีหลัง

ก็ไปแกร่วๆหาหนังสือที่คิโนะฯ ได้เล่มที่คิดว่าพ่อน่าจะถูกใจมาเล่มนึง เรื่อง"ไม่รู้" ท่านพ่อข้าพเจ้าชอบอ่านแนวสืบสวนฆาตกรรมน่ะ แต่พักหลังเปลี่ยนไปอ่านโมบิดิคและสี่แผ่นดิน -_-

หลังจากนั้นท้องมันดังโครกคราก เพราะตั้งแต่เช้าเพิ่งได้ทานแค่ไข่กวนกับนมกล่องเดียว( ตื่นสาย ) แถมเรียนพิเศษ 2 อย่างมีเวลาห่างกันแค่ 10 นาที จะทำไรทัน เลยโทรบอกท่านแม่ว่าจะไปแวะสเวนเซ่นส์หน่อย

ก็ลงมาจากบันไดเลื่อน( ไม่ได้ใช้ลิฟท์ )จากหน้าคิโนะฯ ไปชั้น G พอถึงชั้น G ก็เดินไปทางสเวนเซ่นส์ ปกติมากๆ

เดินผ่านร้านอาหารที่ชื่อ Pizza ที่กำแพงร้านเป็นกระจกใสๆ มีกระดาษแปะไว้ว่า "ขออภัย น้ำตกชำรุด" แล้วเราก็หันไปมองตามทางเดินต่อ

ทีนี้ สายตามันหยุดไปที่คนคนนึง  ตัวสูงทีเดียวสำหรับทางเดินแถวๆนั้น( ไอ้เราก็แค่ 160 ) ก็มองหน้าอ่ะดิ ในใจก็คิด 'ทอมคนนี้สูงจัง แล้วทำไมต้องเอาผมปรกหน้าหน่อยๆด้วย หน้าก็ใส -*-' ทีนี้ก็มองใหม่ตั้งแต่เท้าขึ้นหัว พบว่าเค้าเดินมากัน 2 คน คนนึงเป็นรปภ.ห้างหญิง ใส่เครื่องแบบสีกากี อีกคน...อ้าว ผู้ชายนี่หว่า แล้วพอไล่ดูไปถึงหน้า ในหัวมันก็ตีความมาเลย

ม...ไมค์...

ไม่ผิดแน่ เพราะเราจำหน้าคนแม่นมาก ถึงแม้จะจากภาพถ่ายหรือ MV( ที่ดูใน BTS ) คางปาก จมูกใช่เลย ส่วนตาพี่ท่านใส่แว่นสีชาไว้ ผมก็ปิดคิ้ว แต่ดูออก ชัวร์เลย ความสูงก็ประมาณไมค์เลย( 174 -175 ) เราต้องเงยหน้ามองด้วยล่ะ -_- วันนั้นพี่ท่านใส่ชุดสีดำ กางเกงดำเปล่าจำไม่ค่อยได้

รปภ.ก็เดินนำเยื้องๆหน่อย แล้วก็ขยับปากพูดไรตลอด แต่เราไม่ได้ยินหรอก ไมค์ก็ไม่วอกแวกมองซ้ายขวาเลย เราก็ตกใจ เดินสวนไปตามปกติ เสร็จแล้วก็หยุดแป๊บ แล้วหันหลังกลับไปมอง พบว่าเดินห่างจากเราไปซัก 5 ม.ได้ ในใจก็คิด 'เฮ้ย จะตามไปดีมั้ยวะ? สเวนเซ่นส์ทีหลังก็ได้ แต่โอกาสแบบนี้หายากมากนะ แล้วเค้าดูเหมือนจะมาเที่ยวส่วนตัวด้วย เพราะพยายามทำตัวไม่ให้เด่น แว่นก็ใส่'

แต่เราตัดสินใจไม่ตามไปอ่ะ เพราะไม่อยากรบกวนเค้า ไหนๆจะมาเที่ยวสบายๆซักที แล้วเราก็ไม่อยากทำตัวเป็นสตอล์คเกอร์หรือนักตื้อด้วย -_-" เลยโทรบอกแม่ก่อน เสียงเรางี้สั่นเรา หันไปมองอีกที เค้าก็ไปไกลถึงเกือบหัวมุมเลี้ยวละ อยู่แถวร้านทาโกยากิรึไงเนี่ยแหละ  เสร็จแล้วพยายามโทรบอกเพื่อนที่พีคไมค์ แต่โทรไม่ติด

ระหว่างทานสเวนเซ่นส์ไปก็เสียดายทีหลัง เราออกจะเป็นคนเห็นแก่ตัว ถ้าอยากทำอะไรไม่เห็นต้องเห็นใจคนอื่น แล้วทำไมเราไม่ตามเค้าไปฟะ? สุดท้ายพอทานเสร็จ จ่ายตังค์ ก็ไปเดินหาเผื่อเจอ แต่ เหอะๆ พารากอนนี่เล็กมากเลยนะ เล็กจริงๆ เราเคยหลงมาแล้วด้วยตอนเดินคนเดียว -*- ไม่ไหวๆ เลิกๆ ( ออ เสริมนิด เวลาที่เจอคือประมาณทุ่มครึ่ง ) 

กลับมาบ้านอย่างเสียดายจริงๆ แชทเอ็มกับเพื่อน บอกว่าเจอด้วยนะ เพื่อนก็ถามว่าไปขอถ่ายรูปคู่มาเปล่า หรืออย่างน้อยก็ถ่ายรูปเค้ามา ไม่ๆ ไม่เลย เราเกือบหยิบกล้องมือถือมาถ่ายเหมือนกัน แต่ไมค์เหมือนมาแบบ ไม่อยากให้ใครรู้ว่าเค้าคือใคร --_-- เราเลยไม่หยิบขึ้นมา

ไม่แปลกใจที่ไม่มีใครสังเกต เพราะแถวนั้นมีแต่ผู้ใหญ่กับชาวต่างชาติ วัยรุ่นมียูกิคนเดียวเนี่ยแหละ แล้วก็เช็คในเว็บเค้า เพื่อดูตารางงาน ปรากฎว่าไม่มีงานจริงๆเมื่อวาน แสดงว่ามาเที่ยวสบายๆ ดีแล้วล่ะ ที่เราไม่ไปรบกวนเค้า

ก่อนจะจบเอนทรี่วันนี้

Valentine by ~KonoiYUKI on deviantART

คลิกที่คำว่า Valentine เพื่อไปดูภาพขนาดใหญ่น้อ ( มีปัญหา ลิงค์ภาพจาก DA ตรงๆไม่ได้ )เป็นภาพที่วาดไว้สำหรับวันวาเลนไทน์เมื่อปีก่อน แต่เสร็จปีนี้ ฉะนั้นเรื่องลายเส้น มันต่างกับปัจจุบันแน่นอน แต่วิจารณ์การลงสีให้ก็ดีนะ

บาย